Πάντως, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, στα μεγάλα και καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού ο πρόεδρος ή ο provost δεν είναι κατ’ ανάγκην οι παραγωγικότεροι καθηγητές του ιδρύματος. Είναι, συνήθως, καθηγητές που ήταν παραγωγικοί στην αρχή της σταδιοδρομίας τους και μετά απορροφήθηκαν από το διοικητικό έργο, διακρίθηκαν σ’ αυτό, και ανέβηκαν τα σκαλιά της ιεραρχίας.

Αυτό που θεωρώ τραγικό, κοιτώντας τη βιβλιομετρία που παραθέτεις, είναι πως υπάρχουν σήμερα πρυτάνεις με μηδενικό έργο. Το τραγικό δεν είναι πως εκλέχτηκαν ηγέτες των πανεπιστημιών τους αλλά οτι εξελίχθηκαν σε καθηγητές!

Απόλυτα σωστό.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, δίνω και τρία παραδείγματα προέδρων αμερικανικών πανεπιστημίων.

Summers LH 102-36 (economist, former President of Harvard)

Gast AP 154-35 (chemical engineer, just became president of Lehigh)

Bollinger LC 22-5 (political science, pres. of Columbia).

Τα νούμερα σε πολιτική επιστήμη τείνουν να είναι πιο μικρά. Αυτοί γράφουν βιβλία κτλ.

Απλά κάποιος να μου εξηγήσει πως έγινε πρύτανης (αλλά και καθηγητής!) ο τωρινός του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών; Εκτός αν είχε κάποιο σφάλμα το ψάξιμο του Θέμη, μιλάμε για ΜΙΑ indexed διεθνή δημοσίευση…

Για όνομα!

Εχω καποιες διαφωνιες με τον δεικτη h (δεν μετραει καθολου το που δημοσιευτηκε μια εργασια οπως και το που δημοσιευτηκαν οι εργασιες που παραπεμνουν σε αυτην), αλλα τελοσπαντων.
Ειναι οντως λυπηρο το ποσο χαμηλο ειναι το ερευνητικο εργο των καθηγητων στην Ελλαδα. Ακομα πιο εκνευριστικη βρισκω την απολυτη αδιαφανεια. Ψαχνω ολο το Ιντερνετ για ενα βιογραφικο του κ.Βενιερη (πρυτανη του ΟΠΑ) και δεν το βρισκω πουθενα!

Παντως ορθα επεσημανε ο Λεωνιδας οτι οι πρυτανεις συνηθως δεν ειναι οι πιο παραγωγικοι ερευνητες. Πως νομιζετε οτι εγινε ο Ανδρας Παπανδρεου προεδρος του οικονομικου στο Μπερκλευ?

Α, έχω στοιχεία και για τον Παπανδρέου:

Papandreou AG 11-2 (papers από 1956 ως 1974)

Δε νομίζω ότι η δουλειά του άφησε εποχή.

Ο Αλογοσκούφης είναι αρκετά καλός:

alogoskoufis * 21-8

Βέβαια καμία σύγκριση με τα μεγαθήρια:

Krugman P* 158-31
Barro rj 99-38

Στο πανεπιστήμιο του Mπέρκλεύ, μάλλον έχουν Πυθίες,
προφήτεψαν την πρωθυπουργία του Α. ΠΑπανδρέου στην Ελλάδα
και το συμπεριέλαβαν στο βιογραφικό του για τη πρυτανεία.
Αλλωστε εκλέγεται ο Πρύτανης δε διορίζεται.
Πάντως το Μπέρκλευ βγαίνει κερδισμένο.
Μη ξεχνάμε εκεί στη Καλιφόρνια το 1963 ξεκινά η εξέγερση της νεολαίας
η οποία συνεχίζεται στο Παρίσι το 1968
και έκτοτε αγνοείται η τύχη της.

Από: G BATZilis

Στο πανεπιστήμιο του Mπέρκλεύ, μάλλον έχουν Πυθίες,
προφήτεψαν την πρωθυπουργία του Α. ΠΑπανδρέου στην Ελλάδα
και το συμπεριέλαβαν στο βιογραφικό του για τη πρυτανεία.
Αλλωστε εκλέγεται ο Πρύτανης δε διορίζεται.
Πάντως το Μπέρκλευ βγαίνει κερδισμένο.
Μη ξεχνάμε εκεί στη Καλιφόρνια το 1963 ξεκινά η εξέγερση της νεολαίας
η οποία συνεχίζεται στο Παρίσι το 1968
και έκτοτε αγνοείται η τύχη της.

# 3 Ιουνίου, 2006 στις 1:31 am |

WHY ?

Kύριε Μπατζιλή,

Για να μιλήσουμε επιστημονικά, ένεκα και θέμα θρεντ, οι ανωτέρω “correlations” που κάνατε βασίζονται σε “causality” – “factors analysis” ή είναι στατιστικής/απογραφικής φύσης/βάσης?

Ποιά ήταν δε η εξέλιξη των εξεγερθέντων του Μπέρκλυ και του Μάη του ‘68? Μήπως ήταν οι γιάππηδες? Και έχουν σχέση αυτά με το 1981 και το 1996-2004? Και το θέμα του θρεντ?

Σωτήρη, η αδιαφάνεια για την οποία απορείς, αντανακλά την τεχνοφοβία που χαρακτηρίζει γενικότερα την Ελλάδα του 21ου αιώνα. Λυπηρό αλλά πραγματικό το φαινόμενο. Σε συνδυασμό με μια χαλαρή αδιαφορία (στο ύφος του ωχ αδερφέ ποιός έχει χρόνο για τέτοια) η τεχνοφοβία και ο συνακόλουθος σνομπισμός δημιουργούν μια απελπιστική κατάσταση.

Είχε γράψει σχετικά στην Καθημερινή ο Γιάννης Λάριος για την τεχνοφοβία. Σχετικά έχω γράψει κι εγώ. Στο άρθρο μου μάλιστα νομίζω πως είχες αφήσει σχόλιο Σωτήρη, για την πουσία από το διαδίκτυο σημαντικών οργανισμών όπως ο ΟΣΕ.

Είναι λυπηρό να βλέπει σήμερα κανείς ουρές πολιτών στην Ελλάδα για να προμηθευτούν σήματα τελων κυκλοφορίας, να πληρώσουν λογαριασμούς, να κάνουν κρατήσεις θέσεων κτλ. Κρίμα, κρίμα, κρίμα.. χάνεται χρόνος, κατρακυλάει η ποιότητα ζωής, υποβαθμίζεται η όποια παραγωγικότητα. Είναι να μην σηκώνει τα χέρια κανείς μετά;

Παραπομπές:
Γιάννης Λάριος
Λεωνίδας Ηρακλειώτης

αν και βγαινουμε πληρως εκτος θεματος, συμφωνω φυσικα για την τεχνοφοβια. Οταν μαλιστα θεωρω οτι με τις πιο απλες κινησεις η μηχανοργανωση του δημοσιου θα εκανε θαυματα (θα μειωνε τους δημοσιους υπαλληλους, την διαφθορα, την γραφειοκρατια, τις καθυστερησεις, ακομα και την κινηση στην πολη οπου τρομερο ποσοστο των μετακινησεων γινονται για δουλειες που θα μπορουσαν να γινονται απο το σπιτι/γραφειο ηλεκτρονικα!)

Αλλα ειναι και τρομερο δειγμα ωχαδερφισμου και αδιαφοριας για τον πολιτη/πελατη. Μας το λενε ξεκαθαρα, δεν μας νοιαζει τι γνωμη εχουν οι πολιτες για τον πρυτανη. Δεν μας νοιαζει κυριοι τι λετε. Δεν μας νοιαζει να δειχνουμε διαφανως το εργο του και την αξια του, μας νοιαζει απλα σε μικρες συννενοησεις σε ανηλιαγα υπογεια να τα βρισκουμε και να τον εκλεγουμε/διοριζουμε.

Ξεφεύγουμε από το θέμα Σωτήρη αλλά θα επεκταθώ λίγο σ’ αυτά που γράφεις καταχρώμενος της φιλοξενείας αλλά πιστεύοντας πως η συζήτηση χωράει εδώ. Γράφεις πως αυτό που εκλαμβάνουμε ως τεχνοφοβία είναι “και τρομερο δειγμα ωχαδερφισμου και αδιαφοριας για τον πολιτη/πελατη”.

Συμφωνώ αλλά θα κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου για μια στιγμή: ο πολίτης/πελάτης πού είναι και τι κάνει; Κάποιοι στήσαν το ιστολόγιο αυτό, άλλοι το e-rooster, αλλά πέρα από τις αμελητέες μειοψηφίες των προβληματισμένων, οι υπόλοιποι πολίτες/πελάτες πού είναι και τί κάνουν;

Όσοι τρώνε καυσαέριο, ταλαιπωρία, ουρές, και εκνευρισμό για να βγάλουν ένα πιστοποιητικό ή να πληρώσουν ένα λογαριασμό, ξέρουν πόσο απλούστερη θα μπορούσε να είναι η ζωή τους; Τους ενημερώνει κανείς για το πώς θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα;

Πού είναι ο προβληματισμένος πολίτης, ο ανήσυχος που ψάχνει και ενημερώνεται; Μέσα από ποιό σύστημα παιδείας και εκπαίδευσης βγαίνει ένα τέτοιο συγκροτημένο άτομο; (να που ξαναρχόμαστε στο γενικότερο αντικείμενο της παρούσης ενότητας που είναι η παιδεία.)

Εχω καποιες διαφωνιες με τον δεικτη h (δεν μετραει καθολου το που δημοσιευτηκε μια εργασια οπως και το που δημοσιευτηκαν οι εργασιες που παραπεμνουν σε αυτην), αλλα τελοσπαντων.

Εντάξει Σωτήρη, κανένας δείκτης δεν είναι τέλειος. Αλλά το h index είναι πολύ αποτελεσματικό καθότι υπολογίζεται εύκολα, γρήγορα, και κατά κανόνα έχει μια καλή αναλογία με την πραγματική παραγωγικότητα (και ηλικία) ενός επιστήμονα. Στο αρχικό άρθρο του Hirsch μέχρι και για διορθωτική εξαίρεση των αυτο-παραπομπών μπορείς να βρεις. Αν λογάριαζε και την impact factor της εργασίας και των παραπομπών της εργασίας μετά δεν θα ήταν εύχρηστος ως δείκτης.

Εγώ το μόνο σοβαρό πρόβλημα που του βρήκα είναι ότι δε δίνει την κατάλληλη βαρύτητα στις πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις ενός επιστήμονα. Ίσως και καλύτερα βέβαια… εργασίες χωρίς αντοχή στο χρόνο μπορεί να υποστούν ανατροπές (βλέπε κορεάτικο φιάσκο στις κλωνοποιήσεις).

Krugman P* 158-31
Barro rj 99-38

Τελικά αυτός ο Krugman εξελίσσεται σε πρύτανυς ..πρυτάνεων.

Αν ειχε διάθεση να αφήσει γενειάδα και να μάθει λίγα ελληνικά θα ελεγα να τον προτείνουμε για Αρχιεπίσκοπο Πάσης Ελλάδος
(..και Ισραήλ)

Summers LH 102-36 (economist, former President of Harvard)

Gast AP 154-35 (chemical engineer, just became president of Lehigh)

Bollinger LC 22-5 (political science, pres. of Columbia).

Papandreou AG 11-2 (papers από 1956 ως 1974)

alogoskoufis * 21-8

O Summers υπήρξε under-secretary of the Treasury υπο τον (γκουρού) του ειδους Robert Rubin τον μεγαλύτερο αστέρα της διακυβέρνησης Κλίντον.
Όταν ο Rubin παραιτήθηκε, ο Κλίντον τον εμπιστεύθηκε με το Treasury για κανα 1,5 χρόνο.
Δεν τα πήγε άσχημα.

Σαν Πρόεδρας του Χάρβαρντ τα κανε μαντάρα, νομίζω επειδή δεν μπορούσε να κρατήσει το στόμα του κλειστό.
Φαγώθηκε η τον φάγανε τα “hard core”…liberal arts departments.

Εν πάσει περιπτώσει, τέτοιου ειδους εμπειρία ας πούμε, πρέπει κάπου να συνυπολογίζεται, να βαθμολογείται, να αξιολογείται στην εκλογη κάποιου ακαδημαϊκού.
Αν και αυτές οι θέσεις (σαν του Treasury) στις ΗΠΑ δεν είναι εκλέξιμες, είναι διοριστέες από το περιβάλλον του Προέδρου.

Επίσης, επιφανείς εκπρόσωποι του Industry πρεπει να μπορουν κάπως να συνυπολογίζουν την εμπειρία τους αν αποφασίσουν να δοκιμάσουν την τύχη τους για κάποιο διάστημα στο academia.

{Αν βέβαια η θέση τους στο Industry ηταν σε …Μάρκετιγκ η Πωλήσεις και το Τμήμα ειναι καθαρά Τεχνικό η Μαθηματικό τότε δεν συνάδει…κλπ
}

Αυτά βέβαια δεν εξηγούν η δικαιολογούν την “αφασία” στην περίπτωση του κου Βενιέρη…
Δεν εχω υπ’οψη μου το βιογραφικό του..ας μας το παρουσιάσει κανείς αν το βρει πουθενά (just out of curiosity).

Αν και το thread είναι για Ερευνα να υπενθυμίσω πάλι ότι το “πρόβλημα” της ελλάδας, στον βαθμό που υπάρχει, δεν είναι τόσο η μόνο ακαδημαϊκό. Υπάρχει αδυναμία και από την αλλη πλευρά
{Όχι πως μας χαλάνε δλδ οι πεντάστεροι η τετράστεροι (η και τρίστεροι) ακαδημαϊκοί αστέρες. Τους χρειαζόμαστε και αυτούς.}
Πρέπει να βρεθούν τα κονδύλια να πληρωθούν ανάλογα αυτοί και τα εργαστήρια και το βοηθητικό προσωπικό.
Δεν γίνονται αυτά με αέρα κοπανιστό.

Πότε ηταν η τελευταία φορά που ελληνική ετερεία εμφανίστηκε στους δείκτες “100 fastest growing companies” σε ΗΠΑ η Ευρώπη?
Καλά, αυτός ο δείκτης κάνει τράκ δημόσια ‘εισηγμένες’ μικρομεσαίες με ετήσιο τζίρο πάνω από 50 εκατομ. $
Αλλα δεν μπορεί να εχεις ΠΑΝΤΕΛΗ απουσία…
Δεν γίνονται αυτά τα πράματα, ρε παιδιά.

Από την άλλη, εχουμε τραγική αδυναμία να προσελκύουμε R&D η Παραγωγή, Πολυεθνική.

Με την εμφάνιση Κίνας – Ινδίας στο παγκόσμιο στερέωμα σε Software, Hardware, BioTech, Pharmaceuticals που θα πάει αυτό το χάλι, big χάλι.

Θα χρειασθούμε πιθανά την ασπίδα Ευρώπης, ΗΠΑ για να βρούμε niche στη παγκόσμια ερευνα και παραγωγη.
Αλλοιως η θα ..εκλείψουμε η θα καταντήσουμε βόρεια κορέα η πορτο-ρίκο.

ΥΓ.
Στις λίστες των διακεκριμένων ελλήνων ερευνητών δεν ειδα νούμερα Νανόπουλου(φυσικού), Τσιτσικλή(o-r, applied math).

Fotis said:

“Από την άλλη, εχουμε τραγική αδυναμία να προσελκύουμε R&D η Παραγωγή, Πολυεθνική. Με την εμφάνιση Κίνας – Ινδίας στο παγκόσμιο στερέωμα σε Software, Hardware, BioTech, Pharmaceuticals που θα πάει αυτό το χάλι, big χάλι.
Θα χρειασθούμε πιθανά την ασπίδα Ευρώπης, ΗΠΑ για να βρούμε niche στη παγκόσμια ερευνα και παραγωγη. Αλλοιως η θα ..εκλείψουμε η θα καταντήσουμε βόρεια κορέα η πορτο-ρίκο.”

Μάλλον είσαι εκτός θέματος, θρεντ και σαίτ (αναθεώρηση). Έλα τουλάχιστον στο Οικονομία και Κράτος να τα πούμε! Όχι εδώ!

Σημ. Οι ανωτέρω στατιστικές σόρρυ αλλά κάτι από μπάσκετ, όχι, όχι, μπέιζμπωλ μου κάνουν! Οι άνθρωποι (και οι πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι) δεν είναι στατιστικές! Ούτε έχουν World Series, θαρρώ!

Τι πρόβλημα έχεις με το μπέϊζμπολ Νίκο?
Αντε μην αρχίσω να μιλάω για μπέϊζμπολ και ΝΒΑ και ξεφύγουμε τελείως.
Τώρα ακόμη κρατάμε τα προσχήματα
(:-{]
Μέρες πού ναι…αρχίζει και το Γουόρλντ Κάπ ..Σόκκερ σε μερικές..
{Ποιόν έπαιξες στο Στοίχημα να κερδίσει?}

Σ ‘ ο,τι μπορεί να βάλλει ο ανθρώπινος νούς, βγάλαμε Γουόρλντ Κάπ.
Ε ας βγάλουμε και για math, chemistry, physics, economics, computers κλπ και τέτοια.
Πουν’ το πρόβλημα?

ΧΑ-ΛΑ-ΡΑ ..

Οι άνθρωποι (και οι πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι) δεν είναι στατιστικές!

χμμ εγω νομιζω οτι οι στατιστικες ειναι απαραιτητες. Πως θα κρινουμε το εργο καποιου αντικειμενικα? Μυριζοντας τα νυχια μας?

και για να μεινουμε λιγο εκτος θεματος (οχι δεν ειναι εκτος θεματος, νομιζω οτι το θεμα της σελιδας βασικα αυτο ειναι)

Όσοι τρώνε καυσαέριο, ταλαιπωρία, ουρές, και εκνευρισμό για να βγάλουν ένα πιστοποιητικό ή να πληρώσουν ένα λογαριασμό, ξέρουν πόσο απλούστερη θα μπορούσε να είναι η ζωή τους;

προφανως ειναι περιπλοκο το ζητημα. Γιατι οι Ελληνες δεν ασχολουνται με τα κοινα (οχι με το κουτσομπολιο για τον Αντρεα ή οποιον αλλο λαοπλανο τους δουλευει, αλλα με την βελτιωση του κοινου μας βιου)? Γιατι δεν προσπαθουν να αλλαξουν αυτα που τους ενοχλουν καθημερινα? Γιατι αισθανονται οτι ο λογος τους ειναι ασημαντος και τα δικαιωματα τους ανυπαρκτα? Γιατι εχουν συμβιβαστει με την μιζερια?

Οποιος εχει απαντησεις, ας τις γραψει και θα τις ανεβασουμε σαν κειμενο. οι δικες μου απαντησεις αργουν ακομα…

Perhaps because Tatiana is more fun for the average Joe…

Γενικότερα θεωρώντες

α) Δεν είναι όλα στην ζωή μετρήσιμα, ακόμα και στο πλαίσιο του ορθολογισμού.
β) Υπάρχει και η ποιοτική ανάλυση, πλην της ποσοτικής,

Αλλωστε η απογραφική καταγραφή – στατιστική δεν αποτελεί και εργαλείο για πρόβλεψη μελλοντικής “απόδοσης” ή έργου.

Άρα ενδεικτικά είναι τα ποσοτικά στοιχεία και συνυπολογίζονται σε μία ανάλυση, αλλά δεν υποκαθιστούν τη συλλογιστική διαδικασία. Υπάρχει δε σημαντική διαφορά στη φύση των φυσικών και των ανθρωπιστκών επιστημών.

Π.χ. στον τρόπο μελετητικής παρατήρησης και έρευνας. Οι νόμοι της φύσης π.χ. διαφέρουν από τους κοινωνικούς είτε οικονομικούς ‘νόμους” (ή επί το σωστότερο “κανόνες”). Η φύση έχει “νόμους”, η κοινωνία “κανόνες” (η δε Πολιτεία “νόμους” αλλά δεν έχουν σχέση με τοτς φυσικούς). Οι δε επιστήμες όπως η οικονομική και οι πολιτικές έχουν “θεωρίες” και “μοντέλα”, όχι “νόμους”. Το ίδιο και η διοίκηση (management).

Ως προς το ειδικό, το εν προκειμένω θέμα, εν τέλει, είναι εύλογη η συλλογιστική-ερώτημα ότι οι πανεπιστημιακοί δεν είναι αθλητές μπέιζμπωλ για να έχουν batting averages (1).

Γενικότερα ομιλώντες, πέρα από το θέμα αυτό, τα τελευταία χρόνια στη Ελλάδα, η προσπάθεια για περισσότερο ορθολογισμό σε όλες τις εκφάνσεις της λήψης αποφάσεων σε ιδιωτικά, δημόσια και επιχειρησιακά και άλλα θέματα, θεμιτή και μάλλον απαραίτητη, οδηγεί ορισμένες φορές σε υπερ-έμφαση σε numerical data και στατιστικές.

Κλασσικό παράδειγμα, π.χ. στη διοίκηση επιχειρήσεων είναι η διαφορά μεταξύ φιλοσοφίας της “λογιστικής” (financial accounting) και της “διοικητικής λογιστικής” (management accounting). Η μεν έχει απογραφική λειτουργία, η δε είναι εργαλείο λήψης διοικητικών αποφάσεων. Υπάρχουν πολλά case studies π.χ. που η προσπάθεια κατανομής “joint costs” σε κέντρα κέρδους οδήγησε σε πολύ λανθασμένες αποφάσεις.

Γενικά, το να διαθέτεις data είναι χρήσιμο, δεν είναι όμως και ικανή προϋπόθεση ανάλυσης και λήψης “ορθολογικών” αποφάσεων. Κάθε απόφαση ενέχει αβεβαιότητα και ρευστές πτυχές. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να υποκατασταθεί πλήρως το λαμβάνειν αποφάσεις από υπολογιστές και ΑΙ.

(1) Δεν είναι δε σαφές αν ο ρόλος ενός πανεπιστημιακού είναι πρωτίστως ερευνητικός ή διδακτικός. Ο δε ρόλος του πρύτανη είναι ένα εκ των ανωτέρω ή διοικητικός (management); Αν είναι δοικητικός, γιατί είναι απαρίτητο προσόν η καθηγητική ιδιότητα; Τις αεροπορικές π.χ. επιχειρήσεις τις διοικούν πιλότοι; Τα νοσοκομεία ιατροί;

Γιατι οι Ελληνες δεν ασχολουνται με τα κοινα (οχι με το κουτσομπολιο για τον Αντρεα ή οποιον αλλο λαοπλανο τους δουλευει, αλλα με την βελτιωση του κοινου μας βιου)? Γιατι δεν προσπαθουν να αλλαξουν αυτα που τους ενοχλουν καθημερινα? Γιατι αισθανονται οτι ο λογος τους ειναι ασημαντος και τα δικαιωματα τους ανυπαρκτα? Γιατι εχουν συμβιβαστει με την μιζερια?

Σωτήρη δεν θα προσπαθήσω να απαντήσω διότι αυτά είναι βαθιά ερωτήματα. Σε μεγάλο βαθμό όμως πιστεύω πως τα προβλήματα που περιγράφεις με τα ερωτήματά σου (καθώς και με τα δικά μου ερωτήματα), έχουν να κάνουν με την ευρύτερη παιδεία και καλλιέργεια των Ελλήνων. Πολυσύνθετη εικόνα: λίγο τα κατάλοιπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, λίγο οι βαλκανικές συνθήκες (επίσης διαμορφωμένες από την Οθωμανική περίοδο), λίγο ο θρησκευτικός σκοταδισμός και το ότι δεν είδαμε αναγέννηση και διαφωτισμό.

Ζούμε σήμερα έναν φαύλο κύκλο στην παιδεία και καλλιέργειά μας, που ξεκινά από το σχολείο, γυμνάσιο, λύκειο, περνάει στο πανεπιστήμιο και επιστρέφει στα σχολεία γυμνάσια και λύκεια. Ο δάσκαλος που φιλούσε το χέρι του παπά στη μέση του δρόμου, μαθηματικός που έκανε 14 χρόνια να βγάλει το πανεπιστήμιο, ο φυσικός που δεν καταλάβαινε πως αριθμός*διάνυσμα=διάνυσμα, ο χημικός που αντί για οργανική έκανε διαλέξεις πολιτικής φιλοσοφίας, αυτοί ήταν οι δάσκαλοί μας. Με πρότυπα αυτούς, τι περιμένεις;

Γίνεται να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος; Πώς;

Λεωνιδα μια μερικη απαντηση εδω. Σιγουρα δεν λυνει τα παντα, αλλα ειναι το μονο που μπορουμε να κανουμε προς το παρον νομιζω.

Νικο: ολα ειναι μετρησιμα, καποια ευκολοτερα καποια δυσκολοτερα. Για να εξηγησω τι εννοω, θα μπορουσαμε απλα να περιγραψουμε πληρως την κατασταση του κοσμου (την θεση και κινηση καθε ατομου. μην μου πει κανεις οτι κβαντικα αυτο δεν γινεται. ας το κανουμε απλα στο επιπεδο των ατομων). Απο κει και περα, επειδη αυτο θα ηθελε μια μνημη υπολογιστη μεγαλυτερη απο το Συμπαν ισως, προσπαθουμε με την στατιστικη να κανουμε συνοψη των απαραιτητων πληροφοριων. Αν ενας δεικτης δεν φτανει, δεν φταιει η στατιστικη ως ιδεα, αλλα ο ερευνητης.

Γενικά, το να διαθέτεις data είναι χρήσιμο, δεν είναι όμως και ικανή προϋπόθεση ανάλυσης και λήψης “ορθολογικών” αποφάσεων.

ειναι ομως απαραιτητη. Για να λαβεις την καλυτερη (την καλυτερη εξ αντε, οχι εξ ποστ) αποφαση σε καποια δεδομενη στιγμη, το καλυτερο που μπορεις να κανεις ειναι να λαβεις υποψιν ολες τις διαθεσιμες πληροφοριες.

Δεν είναι δε σαφές αν ο ρόλος ενός πανεπιστημιακού είναι πρωτίστως ερευνητικός ή διδακτικός. Ο δε ρόλος του πρύτανη είναι ένα εκ των ανωτέρω ή διοικητικός (management);

αυτο το δεχτηκαμε.

Πάντως κι ο νεποτισμός είναι μάλλον hard-wired στην ιστορία μας. Ως απόγονοι [και] των Ρωμαίων έχουμε πάρει κι αυτό το καλό… Το πρόβλημα είναι πως στα ρωμαϊκά χρόνια χρειαζόταν για την ανέλκυση των «οικογενειακών» στρατηγών και στην εκπαίδευσή τους, στη σημερινή εποχή τι ρόλο παίζει;

Τέλος πάντων, οι Πρυτάνεις σίγουρα χρειάζεται να είναι ισχυρές προσωπικότητες για την αποτελεσματική διακυβέρνηση των ιδρυμάτων τους, είτε ερευνητικά είτε διοικητικά. Έχει ο Βενιέρης τουλάχιστον καλή προηγούμενη διοικητική εμπειρία;
(θεσμικά πάντα, τα κομματικά πόστα δε μου λένε τίποτα…)

πολύ ωραία η προσπάθεια σας και εξάγονται πολύ σοβαρά συμπεράσματα ( εκτός αν κάποιοι φορούνε παρωπίδες – εξαιρετικά πιθανό και ευρέως παρατηρούμενο – )

δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει σε μία χώρα που η οποιαδήποτε μεταρρύθμιση που θίγει τη μονιμότητα τα κεκτημένα τις πελατειακές σχέσεις και τη διαφθορά προκαλεί παράλυση των εκάστοτε εμπλεκόμενων φορέων.

ειλικρινά δεν ξέρω.

p.s : μπορείτε να δώσετε κάποιο link ίσως όπου να φαίνεται μέσω αναζήτησης ο αριθμός των δημοσιεύσεων του επιθυμητού επιστήμονα?

το link του Web Of Science ίσως ? επειδή δεν το γνωρίζω.

ευχαριστώ.

ολες τις διαθεσιμες πληροφοριες

Όλες οι σχετικές διαθέσιμες πληροφορίες.
Το ποιές είναι “σχετικές” και ποιές όχι είναι μεγάλο θέμα (επιστήμη των αποφάσεων)

Ένας καθηγητής του στο Forecasting έλεγε ότι αν ένα μοντέλο προβλήματος γίνει τόσο αναλυτικό όσο το πρόβλημα, τότε γίνεται το πρόβλημα!

Στοιχεία για να δικαιολογήσει κανείς μία απόφαση μπορεί να βρει πάντως κανείς για κάθε απόφαση/επιλογή λυσης, στις κοινωνικές επιστήμες και σχετικούς χώρους αποφάσεων.

Και εγώ πιστεύω στο ορθολογισμό, ως μπούσουλα, έχει όμως και τα όρια του. Εκεί αρχίζει η φιλοσοφία. Οπαδός των μεταφυσικών δεν είμαι, αλλά αναγνωρίζω το δικαίωμα και άλλων “σχολών”, πλην του ορθολογισμού και της φιλοσοφίας, να υπάρχουν.

Κύριο πεδίο έλλειψης ορθολογισμού είναι, δυστυχώς, το παρόν πλαίσιο νόμων. Λόγω της πληθώρας και του χάους των, αντί να προωθούν, λειτουργούν ως ανάχωμα στην ορθολογικότητα των αποφάσεων προσώπων (φυσικών και νομικών). Γι’ αυτό ευθύνονται οι εκάστοτε νομο-εισηγητές υπουργοί και οι συνεργάτες τους. Μεγάλο θέμα. Το κλίμα πάντως γενικά στην Ελλάδα δεν προωθεί την χρήση του ορθολογισμού. Μία παράμετρος είναι η πίστη πολλών στην ικανότητα τους να βρίσκουν “λύσεις στα όρθια” ή “στο πόδι”. Και να θεωρούν αυτό “ικανότητα μάνατζμεντ”. Υπό τέτοια νοοτροπία, τι ζήτηση υπάρχει για μελέτη, έρευνα, γνώση, επιστήμη των αποφάσεων στην Ελλάδα; Τα δε πτυχία είναι συχνότατα απλώς εισητήρια σε θέσεις εργασίας όπου η γραφειοκρατία και η πολυνομία καθιστούν την Γνώση και την Επιστήμη των αποφάσεων και τον ορθολογισμό άνευ πραγματικής ζήτησης. Άρα, what is the whole point; Όλο το “point”, όχι επιλεκτικά.

@AdHoul:

το Web of Science είναι εδώ. Πρόκειται όμως για συνδρομητική υπηρεσία και δεν προσφέρει δωρεάν πληροφορίες. Ελπίζω να απάντησα στο ερώτημά σου.

@ Λεωνίδας Ηρακλειώτης,

ευχαριστώ.

προφανώς απάντησες και σε ευχαριστώ, αν και λόγω της ”συνδρομής” δε μπορώ να βρω καμία πληροφορία για ακαδημαικούς που με ενδιαφέρουν.

ευχαριστώ πάντως!

AdHoul δοκιμασε να πας μια βολτα απτο πανεπιστημιο της γειτονιας σου, συνθηως τα πανεπιστημια εχουν συνδρομη σε τετοιες υπηρεσιες.

Νικο

Ένας καθηγητής του στο Forecasting έλεγε ότι αν ένα μοντέλο προβλήματος γίνει τόσο αναλυτικό όσο το πρόβλημα, τότε γίνεται το πρόβλημα!

οντως.
Για τα αλλα που αναφερεις, αν και δεν ειναι εδω το καταλληλο μερος, δεν θεωρω οτι η ορθολογικη θεωρια αποφασεων αδυνατει να περιγραψει αποφασεις ακομα και σε ιδιαιτερως περιεργα περιβαλλοντα οπως η Ελλαδα. Μπορεις να το κανεις, αν λαβεις υποψιν σου τα καταλληλα κοστη (οπως το κοστος συμμορφωσης με την γραφειοκρατια, κοστος αναζητησης πληροφοριας, κοστος για εναλλακτικες λυσεις οπως λαδωμα ). Τωρα βεβαια για να λαβεις υποψιν τα κοστη μπορει οντως το μοντελο να γινει τρομερα περιπλοκο.

Το αφεντικο μου παντως ειχε πει καποτε οτι η θεωρια παιγνιου ειναι φτιαγμενη για να κανεις θεωρια, οχι για να παιζεις παιχνιδια (for doing theory, not playing games). Μαλλον για αυτο σημερα πια ασχολειται κυριως με την περιορισμενη ορθολογικοτητα (bounded rationality). Ενδιαφερουσα εισαγωγη στο θεμα υπαρχει εδω